Sofu Teshigahara was architect van beroep, beeldhouwer, een begaafde kunstenaar en een uitstekend docent. Hij leerde Ikebana op de klassieke Ikenobo school van zijn vader. In 1926 begon hij een eigen school: de Sogetsu-school. Sofu wordt gezien als de grondlegger van het moderne ikebana. Hij ontwikkelde een nieuwe leer, die hij wel baseerde op de Shin, Soe en Hikae (de hemel-, mens-, en aardelijn), maar waarbij hij vanuit een basisvorm een achttal variaties ontwikkelde. De basislijnen bleven niet op dezelfde plaats staan maar konden in de prikker onderling van plaats en stand verwisselen. Hij maakte daarbij gebruik van alle mogelijke containers. Alles wat water kon houden was bruikbaar om in te schikken. Sofu Teshigahara kreeg door zijn nieuwe leer (die eerst onder de "klassieke" aanhangers een grote schok teweegbracht) grote bekendheid. Zijn school is een van de drie grootste van Japan geworden en telt tegenwoordig meer dan 1 miljoen leerlingen over de hele wereld.
Na het overlijden van Sofu (1979) werd zijn dochter Kasumi headmaster van de school. Zij had duidelijk haar begaafdheid van haar vader geërfd en had een heel eigen stijl. Triest genoeg leed zij aan een ongeneeslijke ziekte en stierf een jaar later op 48-jarige leeftijd.
De broer van Kasumi, Hiroshi Teshigahara, een bekwame pottenbakker, fotograaf en cineast volgde haar op als headmaster van de school. Hij koesterde grote bewondering voor de moderne kunst. Dit beïnvloedde zijn stijl in het bloemschikken. De ideeën van creativiteit en vrije stijl zijn door hem verder uitgediept. Toch vond hij het noodzakelijk om de basisleer, de regels en principes, eerst goed te leren vooraleer men vrij mocht gaan schikken.
Na de dood van Hiroshi (2001) volgde zijn dochter Akane hem op. Ook zij propageert moderne en abstracte schikkingen waarbij schoonheid in lijn, kleur en oppervlakte van bladeren en stronken een belangrijke rol spelen. Het gebruik van onconventioneel materiaal en van ongewone en interessante schalen is toegestaan. Bij arrangementen volgens de Sogetsu regels zijn de schikkingen nog steeds gebaseerd op de traditionele basisvormen zoals de hemellijn (shin), de menslijn (soe) en de aardelijn (hikae). Deze lijnen zijn trouwens wel terug te vinden in de moderne Sogetsu-arrangementen.